Przeciwciała po przechorowaniu SARS-CoV-2 całkowite ilościowo

Przeciwciała po przechorowaniu SARS-CoV-2 całkowite ilościowo

Niezależnie od tego, czy chorowałeś i miałeś potwierdzone zakażenie SARS-CoV-2 w przeszłości, czy jedynie podejrzewasz, że mogłeś przejść infekcję bezobjawowo – jeżeli chcesz dowiedzieć się, czy Twój organizm wytworzył przeciwciała przeciwko wirusowi mogące chronić przed ponownym zachorowaniem lub łagodzić objawy kolejnej infekcji wykonaj test na przeciwciała p/ wirusowi SARS-CoV-2 całkowite ilościowo.

Czym jest badanie przeciwciał po przechorowaniu SARS-CoV-2 całkowite ilościowo?

Test serologiczny polega na ilościowym oznaczeniu przeciwciał całkowitych skierowanych przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2.

Badanie to może potwierdzić przebycie infekcji koronawirusem SARS-Cov2 (nawet jeżeli miała ona postać bezobjawową) i wytworzenie przeciwciał neutralizujących przez organizm. W teście wykrywane są przeciwciała przeciwko domenie RBD znajdującej się na białku kolca S wiązanej przez receptor białkowy ACE na powierzchni komórek. Są to przeciwciała neutralizujące chroniące przed zakażeniem większością zmutowanych wirusów SARS-CoV2.

Tego rodzaju testy wykorzystuje się w rozpoznawaniu przebycia infekcji u osób bez objawów klinicznych oraz jako epidemiologiczne badanie retrospektywne pozwalające na wykrycie osób, które miały kontakt z wirusem i mogły wytworzyć mechanizmy odporności.

W teście wykrywane są przeciwciała skierowane przeciwko domenie RBD znajdującej się na białku kolca S, wiązanej przez receptor białkowy ACE na powierzchni komórek. W wyniku połączenia z receptorem wirus wnika do wnętrza komórek gospodarza, w których może się namnażać i infekować kolejne sąsiadujące komórki.

Wytworzenie przeciwciał może zmniejszyć ryzyko ponownego zachorowania, a w przypadku kolejnej infekcji u większości chorych jej przebieg jest dużo łagodniejszy.

Bardzo ważne jest, żeby badanie wykonać nie wcześniej niż po 7–10 dniach od kontaktu z osobą z rozpoznaną infekcją COVID-19 lub z osobą podejrzaną o zakażenie. Powstawanie przeciwciał wymaga czasu i zbyt wczesne wykonanie testu może dać wynik fałszywie ujemny.

Ten rodzaj testu nie powinien być stosowany do diagnostyki aktywnej infekcji SARS-CoV-2. Dodatnie wyniki badań serologicznych nie są podstawą do potwierdzenia COVID-19. Nie wskazują bezpośrednio na aktualną obecność wirusa w organizmie pacjenta. Do potwierdzenia obecności wirusa, również w okresie największej zakaźności, należy wykonać badanie molekularne RT-PCR lub badanie antygenowe

Testy wykorzystywane do oznaczania przeciwciał ilościowo charakteryzują się wysoką czułością i swoistością. Oznacza to, że wynik nie jest obarczony błędem spowodowanym obecnością innego wirusa niż SARS-CoV-2 oraz wykrywane jest nawet niewielkie stężenie przeciwciał.

Kto powinien wykonać badanie przeciwciał po przechorowaniu SARS-CoV-2 całkowite ilościowo?

Oznaczenie przeciwciał całkowitych, skierowanych przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2 jest dedykowane przede wszystkim pacjentom, którzy w przeszłości chorowali na COVID-19 lub mogli być narażeni na kontakt z wirusem, np. poprzez potwierdzoną chorobę domownika lub współpracownika, zwiększone ryzyko infekcji podczas pracy zawodowej, przejazdy komunikacją publiczną, robienie zakupów i inne sytuacje życiowe. Badanie to także można wykonać u pacjenta po szczepieniu, aby dowiedzieć się, czy organizm wytworzył przeciwciała ochronne, w badaniu nie zostanie jednak rozróżnione, w jakim mechanizmie przeciwciała zostały wytworzone: czy po szczepieniu, czy po przechorowaniu.

Choroba COVID-19 w większości przypadków przebiega bez charakterystycznych objawów lub przy całkowitym ich braku.

Zakres pomiarowy dla tego testu wynosi od 0,4 do 250 BAU/ml. Oznacza to, że wyniki stężeń przeciwciał powyżej 250 BAU/ml będą przedstawiane jako >250 BAU/ml, bez podania konkretnego miana.

Wykonując test na przeciwciała po przechorowaniu SARS-CoV-2 całkowite ilościowo:

1. Dowiesz się, czy Twój organizm wytworzył przeciwciała odpornościowe.
2. Poznasz stężenie przeciwciał neutralizujących.
3. Możesz monitorować ich poziom w czasie.

UWAGA! We wczesnym okresie poinfekcyjnym oprócz przeciwciał IgG są obecne także przeciwciała IgM. W teście oznaczającym przeciwciała całkowite w takim przypadku mogą być wykryte obie klasy immunogobulin. Na wyniku jednak jest przedstawiona wartość całkowita bez rozróżnienia klasy. Nie wszystkie osoby badane wytwarzają przeciwciała po przechorowaniu COVID-19. To jest bardzo indywidualna cecha osobnicza. Przeciwciała mogą powstawać w różnym czasie, w różnych stężeniach lub może być ich brak. Nie należy porównywać stężenia przeciwciał wykonywanych różnymi metodami nawet jeśli wynik jest podawany w tych samych jednostkach BAU/ml. Jeżeli chcemy ocenić dynamikę zmian stężenia przeciwciał w czasie to badanie powinno być wykonane tym samym testem i w tym samym laboratorium.

Badanie przeciwciał przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2 całkowite ilościowo – interpretacja wyników

Wyniki badania przeciwciał ilościowych przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2 przedstawiane są w postaci stężenia wyrażonego w wystandaryzowanej jednostce międzynarodowej BAU/ml, bez różnicowania immunoglobulin na klasy.

Wynik równy lub powyżej 0.8 BAU/ml interpretowany jest jako pozytywny. Świadczy o tym, że doszło do rozwoju odpowiedzi immunologicznej skierowanej przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2. Obecny stan wiedzy na temat SARS-CoV-2, nie pozwala odpowiedzieć na pytanie w jakim stopniu obecność przeciwciał zapewnia odporność przed ponownym zakażeniem oraz jak długo przeciwciała te będą utrzymywać się w krążeniu.

Wynik badania poniżej 0.8 BAU/ml interpretowany jest jako wynik negatywny. Oznacza to, że pacjent nie miał w przeszłości kontaktu z wirusem i nie doszło do rozwoju odpowiedzi immunologicznej. Należy pamiętać, że negatywny wynik badania nie wyklucza całkowicie zakażenia. Wpływ na otrzymany wynik może mieć zbyt wczesne pobranie materiału przed wytworzeniem przeciwciał, zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego oraz pobranie materiału w okresie, gdy może już następować zanikanie przeciwciał, których czas obecności w krążeniu nadal nie jest jeszcze znany.

W celach diagnostycznych otrzymane wyniki należy zawsze konsultować z lekarzem, w celu poprawnej ich interpretacji w zestawieniu z historią choroby pacjenta, stanem jego zdrowia oraz innymi danymi.